Blauwtjes gelopen - 27 mei 2020

Deze week trakteer ik jullie op foto's genomen met mijn macrolens. Wat niet wil zeggen dat ik mijn telelens niet mee neem. Integendeel. Wanneer ik op pad ga, hang ik mijn telelens altijd startklaar om mijn nek. In dit seizoen van bloemen, vlinders en insecten, vind ik het echter ook heel erg leuk om foto's te maken met mijn macrolens. De laatste maanden lopen wij regelmatig een rondje nabij Biest Houtakker en het kanaal. Een heerlijk route door het Houtakker Broek. Hier is agrarisch landschap omgevormd tot natuur voor weidevogels met veel ruimte voor water en kruidige weilanden. Vogelaars kunnen hier hun lol op. Op de route ligt ook een waterzuiveringsinstallatie met een bijbehorende vijver waar het vol leven zit. Rietgorzen, bergeenden, zwanen, kleine karekiet, blauwborsten en nog veel meer. Wanneer ik deze bewuste ochtend bij de vijver aan komt, zie ik meteen hoe hoog het gras rondom de vijver is gegroeid. De grond rond de vijver staat vol met rode klaver, smalle weegbree, echte koekoeksbloemen, pinksterbloemen, vergeet mij niet en nog vele andere soorten waarvan ik de naam niet weet. Ik zie meteen overal bijen en vlinders rond vliegen en fladderen. Al snel spot ik een icarusblauwtje. Met mijn ogen probeer ik de vlinder te volgen en ondertussen haal ik haastig mijn macrolens uit mijn tas. Nu loop ik dus rond met een lege rugzak op mijn rug en om mijn nek twee camera's èn een verrekijker. Lekker praktisch is dat, moet je weten. Deze icarusblauwtjes zitten vaak op de smalle weegbree en ook nu landt dit exemplaar daar telkens op. Wanneer het blauwtje op een bloem is geland, zak ik op mijn knieën in het gras, leg de grote lens met camera op de grond en probeer de vinder te fotograferen. Nèt wanneer ik wil afdrukken, fladdert het vlindertje naar een volgende bloem. Dit herhaalt zich zo verschillende keren. Ik loop nogal wat blauwtjes op deze manier. Door het warme weer zijn de kleine, blauwe vlindertjes veel te beweeglijk maar toch lukt het om er een paar op de foto te krijgen. Later in de week loop ik weer op deze plek. Het is die dag koud en winderig. Fris genoeg voor deze vlindertjes om op één plek stil aan een bloem te hangen. Laag bij de grond is het windstil, waardoor ik de laatste foto nog kan maken.





0 views

© 2019 by Miranda Rijnen. Proudly created with Wix.com