Ganzen in de lucht, 11 september 2020

Het is 6.16u in de ochtend en ik kijk uit het raam de nog donkere ochtend tegemoet. Overal waar ik kijk, zie ik sterren aan de donkere hemel. In de richting waar de zon straks op gaat komen zie ik ook wat wolkjes. Het is windstil dus grote kans dat het vannacht behoorlijk koud is geweest. Mijn hart maakt een sprongetje: dat zorgt in deze periode vaak voor mist en nevelflarden op de hei. Gisteravond appte fotomaatje Carla dat ze deze ochtend toch mee kan en om 7.00u op de Regte Heide kan zijn. Om 6.40u sta ik echter al helemaal klaar en kijk nog eens uit het raam. Het beloofd nu snel mooi te worden, dus ik besluit gewoon vast te gaan zodat ik niks mis en vast een stukje kan wandelen. Wanneer ik de Turnhoutsebaan over steek om vervolgens de Nieuwkerksedijk in te rijden, besef ik dat het nog wel heel donker is. Een beetje vertwijfeld rijd ik de donkere weg in, richting de parkeerplaats waar we hebben afgesproken. Ondanks het nog weinige licht zie ik toch al een wandelaar en een fietser op het fietspad naast de weg rechts van mij. Links van deze weg liggen, na de laatste boerderij, groene weilanden, hier en daar met een afscheiding van struiken en heggen. Boven het groene gras van de weilanden hangt een prachtige, dikke laag nevel. In het laatste stuk weiland zie ik voor de nevel de koeien in het gras liggen. Na de koeien sla ik rechtsaf het zandpad in naar de parkeerplaats. Het is 6.50u, nog 10 minuten voor Carla zal arriveren. Ik besluit vast een stukje de hei op te lopen. Waar de bomen ophouden en de open heide begint zie ik meteen weer die dikke laag mist boven de grond. Ik word er bijna een beetje ongeduldig van. Wanneer ik terug richting de parkeerplaats loop, kijk ik in de richting van de weilanden met nevel en zie dat de lucht voor heel even al mooi roze kleurt. Met de telelens maak ik meteen maar een paar foto's van de rij bomen die langs de weg staan met daarachter de weilanden met de mist erboven. Boven de bomen is de lucht paars/roze. Ik hoor een auto het onverharde pad op komen en loop de auto en Carla tegemoet. Gezamenlijk lopen we de heide op. Daar waar we een wauw gevoel krijgen, schieten we steeds beiden wat mooie plaatjes. We overleggen met elkaar over de instellingen op de camera. De grafheuvels hebben ook deze mooie ochtend weer aantrekkingskracht op verschillende mensen. Het begint licht te worden en we zijn niet meer de enigen. Op het bankje bij de grafheuvels zit een gezin; vader, moeder en jong dochtertje. Ze lijken zelfs ontbijt en drinken bij te hebben. Misschien hebben ze iets te vieren. Ze zien er netjes gekleed uit. Ze lijken samen te genieten van de zonsopgang. Achter ons in de lucht klinkt plots het geluid van een hele grote groep ganzen. Snel doorlopen richting een bocht in het pad. Daar staat een mooie, grote boom en wat verderop op een kale, dode boom. We halen het nog net om op precies die plek foto's te maken wanneer de ganzen over vliegen tegen de oranje lucht. De zon komt tegelijkertijd langzaam op. Wat geniet ik van deze super mooie ochtend. Ik adem eens heeeeeeel diep in en langzaam weer uit. Niet vergeten te genieten van wat ik allemaal zie, hoor en ruik. Soms ga ik zo op in het fotograferen dat ik vergeet even bewust te genieten van het moment. Zodra de zon zich helemaal laat zien, is alle mist razendsnel opgetrokken. Bij een ven dat helemaal droog staat, midden op de Regte Heide, kleurt de grond rood van de zonnedauw. Zo veel zonnedauw plantjes heb ik nog nooit bij elkaar gezien. Carla ligt als eerste plat op haar buik om deze fotogenieke plantjes te fotograferen. Eerst rond kijken naar een mooi vrijstaand exemplaar. Terwijl ik rond kijk, zie ik dat het hier ook wemelt van de gentiaanblauwtjes. De knoppen van deze bloemen zijn helaas allemaal nog dicht. Pas later op de dag zullen deze open gaan in de warmte van de zon. Wanneer ik een mooi bosje zonnedauw heb gevonden ga ik ook door de knieën en klik net zo veel foto's tot ik tevreden ben. Met een voldaan gevoel lopen we terug naar de auto. Ik lijk zowaar een ochtendmens te gaan worden, want wat was dit de moeite weer waard. Maar liefst 11 foto's om te bekijken dit keer! Ik kon niet kiezen. Wanneer je de foto groot bekijkt, is dat uiteraard nog mooier. Ik ben erg benieuwd naar jouw favoriet.












4 views

© 2019 by Miranda Rijnen. Proudly created with Wix.com